Էս նոթով ես ներկայացնելու եմ դրա արածներն ու ցույց տամ այն անդունդը, որում արդեն հայտնվել ենք։
Արդեն տարի ու կես շարունակ խելագարն ամեն օր մի նոր, ավերիչ խելագարություն է անում, ու մենք ապշած ու քար կտրած, դրա նորանոր արածներն ենք քննարկում՝ թե էս էլ արեց, էս էլ արեց, էս էլ արեց։
Ճիվաղն ինչ ուզում - անում է, ու հանրային-քաղաքական դիմադրությունը չկա։ Հարցն է, թե ինչու։ Չէ՞ որ դա արդեն հատել է անհնարինի սահմանը՝ 18 ամիս շարունակ անում է անհնարինը։
Անհնարիններից առաջինը իր հրապարակավ թիկնապահական ու զրահապատ անտուրաժն է։ Սկսելով ուսապարկով, ապա 10-նյակ թիկնապահական մեքենաների էսկորտով քաղաքում իբր անվախ հեծանիվ քշելու ճիվաղությունից, այսօր հասել է բացարձակ աբսուրդի՝ զինված թիկնապահական հատուկ գունդ է դրան սպասարկում, որին հիտլերն ու ստալինը կերազեին։ Ըստ որում երկու զրահապատ մեքենայով։
Վաշինգտոնում ապրելիս, ականատես եմ եղել, որ հաճախ երկու նույնատիպ նախագահական ուղղաթիռներ են զուգահեռ թռչում դեպի Սպիտակ Տուն։ Դրանով նախագահին խփելու ռիսկը երկու անգամ նվազում է։ Բայց քաղաքային երթևեկության մեջ իր մեքենան միակն է, և զուգահեռ ընթացող կրկնօրինակ չունի։
Ճիվաղը երկու զրահապատ նույնատիպ մեքենա է պատվիրել՝ 550 հազարով, որպեսզի իրեն խփելու շանսը կիսվի։ Եկեք հասկանանք, թե սա ինչ է նշանակում։
Ի տարբերություն ամերիկյան նախագահի, էդ ողորմելին համաշխարհային ոչ մի հարց չի լուծում, որ արտաքին վտանգ լինի։ Ումի՞ց է իր գերանվտանգությունն ապահովում։ Ներսում երկիրն է ավերում, և դրանով մեծ համակրանք ունի նաև մեր հիմնական թշնամու՝ թուրքերի մոտ։ Հետևաբար դա անասնական վախերի մեջ է հենց մեզանից։
Երբ լեւոնն եկավ իշխանության, իր առաջին հրամանը եղավ Բաղրամյան 26-ի դիմաց 3 մետրանոց ճաղեր կառուցելը։ Որովհետև գիտեր՝ տերերը հուշել էին, որ շատ շուտով անիծյալ է դառնալու մեզ համար։
Սա էլ շատ լավ գիտի, որ արդեն անիծյալ է ու փորձում է իրեն ապահովագրել ներքին պատահականություններից; Բայց էս մասշտաբների՞, հիտլերից, ստալինից ու ամերիկյան նախագահից դե՞ն։
Սա քաղաքական չէ, սա անասնական է, խելագարական, անմարդկային-ճիվաղային-հրեշային է։ Սա ապացույց է, որ բացի աննորմալ կենսաբանական վախերից, էդ ճիվաղը շատ լավ գիտի, թե ինչեր է արել ու դեռ ինչերի է գնալու մեր դեմ։
Դնեմ հիմնական հարցադրումները։
1- Դեռ գործի սկզբում դա կարողացել է անարգել հավաքագրել մոտ 200 լակոտ-սրիկաների, որպես թիմ. ո՞նց, գործակալական ուղղորդմա՞մբ, դրսից տրամադրվող փողո՞վ, կաշառքո՞վ։ Եթե էդպես է եղել, ապա դա ազգային դավաճաություն է։ Եվ հիմա շատ ցուցիչներ կան, որ այո, նիկոլը դավադիր, արտաքին օգնությամբ ու միջամտությամբ է վերցրել իշխանությունը։
2- Իր լոզունգերով դա կարողացավ հրապարակում հավաքել մեզ բոլորիս։ Ինչո՞ւ և ո՞նց։
Ինչու-ի իմ պատասխանն ունեմ, որովհետև սեռժն էր իր դանակով հասել մեր բոլոր ոսկրերին։ Բայց ոնց-ի պատասխանն ինձ համար դեռ պարզություն չունի։ Կասկածում եմ, որ զուգահեռ պրոցեսին, դրսում ֆանտաստիկ գրագետ, ու մեր հոգեբանությանը մանրամասն տեղյակ մեթոդական think tank է աշխատել, որն ամեն պահի հուշել է անելիքը։
3- Իշխանությունը վերցրեց բազմաքայլ ճիվաղություններով՝ սկսած Մարիոթի իր աչք ֆռացնելու ռազբիռատներից ու պառլամենտում իր հրաժարական-վերընտրությունների կրկեսից։ Ինչո՞ւ մենք դրա մեջ չնկատեցինք ապագա նիկոլին։
Իմ կարծիքով՝ նորից սեռժի պատճառով. մեր հիմնական շարժիչն էր՝ միայն ոչ սեռժը, ամեն հնարավոր մեթոդով։
4- 100 օրվա հաշվետվությունը վերածեց խեղկատակության։ Ո՞նց կարողացավ ու ինչո՞ւ մեր կողմից հարված չստացավ։
Այ էստեղ արդեն իմ կարծիքով սեռժը չէր մեղավորը, այլ մեր քաղաքագիտական տգիտությունը։
5- մարսելով 100 օրը, գնաց միանձնյա ավագանու ու պառլամենտի ցուցակները կազմելուն։ Սա բացահայտ ֆաշիզմ էր։ Բայց կարողացավ գլուխ բերել՝ բոլորին հիպնոզած, էշի տեղ դրած՝ ընտրեցնել տվեց 2 ցուցակն էլ։ Ապա իր ընտրեցրած մարդկանցով իրեն ընտրեցրեց։ Ո՞նց։
Մասնակի պատասխաններ ունեմ՝ նույն արմատն է՝ քաղաքականապես ազգովի տգետ ենք ու ոչ մի կերպ դրա, նույնիսկ այբուբենը չենք սովորում։
Բայց մեխանզիմը՝ թե ինչպես կարողացավ ընտրական ահռելի մեքենան սարքել իր խաղալիքը, մարդկանց էլ անուղեղ զոմբիներ, դա ինձ աղոտ է։ Իմ բազմաթիվ հոդվածներում ես էդ հարցը ահազանգել եմ դեռ մայիս-հունիսից, որ եթե ժողովրդավար ես, ապա եղած պառամենտը շատ էլ հարմար է՝ քեզ ընդդիմություն կլինի ու դու ստիպված ես լինելու ճիշտ աշխատել։ Բայց ոչ մի արձագանք չեղավ։
Տասնյակ իբր կուսակցություններ ու մի էդքան էլ անհատ քաղգործիչներ կային, ոչ մեկը չասաց՝ հլա ստո՛պ, ա՛յ հիտլեր, էս ի՞նչ ես անում, դու ո՞վ եղար, որ միայնակ իշխանություն կերտես։ Այ այդ լռության բացատրությունը չունեմ։
Հիմա էլ ամբողջական իշխանության հետապնդման մոլուցքի մեջ է, ուզում է, որ մինչև փողոցի հավաքարարը իր նշանակածը լինի։
6- Սահմանադրականի դատավորներին առաջարկեց կաշառքով հեռանալ։ Սրա վրա արդեն ոչ միայն քաղգործիչները, այլ ողջ հայ ազգը պետք է ելներ ու դրան մեղմ «բացատրեր», որ սրիկա, դու մեր հարկերի հաշվին քրեական գործարքի ես գնում՝ չենք թողնելու, պատժելու ենք քեզ։
Մարսեց, դա էլ մարսեց, մինչև հիմա ոչ մի ձայն չկա, որ դա ազգի դեմ մեծագույն, հրապարակային հանցագործությունն էր։
Հիմա էլ արդեն անցել է բոլոր չափերը ու մտել ամենալկտի բեսպրեդելի մեջ՝ վոյաժներ, փողի բացահայտ թալան կնոջ միջոցով, հարկերի հաշվին պետական աշխատողների ամսական կաշառք, հակառակորդների անմեղսունակ հետապնդումներ, որին մասնակցում է գրեթե ողջ ուժայինն ու իրավականը։
Վազգեն Սարգսյանը 2 ընտրություն էր կեղծել, որով երկիրը մտցրեց դժոխք։
Սա ընտրություն չի կեղծել, սա ընտրությունը, իշխանությունը, կառավարությունը, պետականն ու ազգայինը վեր է ածել ֆարսի, աբսուրդի, անմարդկայինի։
Իր արածների քաղաքական մասշտաբով սա արդեն 10-նյակ անգամներ գերազանցել է գումարային նախորդ 4-ին՝ լեւոնին, «սպարապետին», ռոբին ու սեռժին։
Դրանցից ոչ մեկը լկտիության էս որակը չէր ունեցել։ Ոչ մեկն ամեն ինչը ֆարսի չէր վերածել, ոչ մեկն էս մասշտաբների չէր մթնեցրել երկրի ապագան։
Անելիքը մեր բոլորինն է՝ քաղաքագիտորեն կրթվելն է, ամեն կողքինից քաղաքացիականություն պահանջելն է, բոլորի աչքերը բացելն է, սթափվելն ու էդ ճիվաղին գահընկեց անելը։
Ամիսների հարց է՝ կամ ինքը, կամ հայոց պետականությունը։
ԱՐԱ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆ
Ֆեյսբուքյան էջից
